Filmowy jubileusz 2010

Działający przy Czarnkowskim Domu Kultury klub filmowy obchodzi jubileusz 10 - lecia istnienia. Obchody tego święta nie będą specjalnie uroczyste, ale z tej okazji odbędzie się niecodzienne i wyjątkowe spotkanie.

Zanim jednak o tych obchodach, to kilka słów należy się samemu klubowi. Francuska podręczna encyklopedia Larousse'a podaje takie oto określenie DKF-u: "stowarzyszenie, które stawia sobie za cel szerzenie wśród członków kultury filmowej". Jakaż treść kryje się za tym zwięzłym określeniem? Czarnkowski Dyskusyjny Klub Filmowy to cykliczne spotkania z ambitnym, ciekawym i niekomercyjnym filmem. Każdy klub filmowy - również nasz - stawia sobie za cel, by nie patrzeć na ekran biernie i bezkrytycznie. Poznając specyfikę filmu uczymy się poznawać rzeczywistość i jej transformacje. Uczymy się rozumieć świat, rozwijać naszą osobowość, bronimy się przed pokusą biernego tylko uczestnictwa w wielkim spektaklu życia. Uczestnictwo w zbiorowej "lekturze" interesującego filmu, w grupowej jego ocenie, ma szczególne miejsce i znaczenie w miejscowościach odległych od kulturalnych centrów. Każdy film coś wyraża, niesie jakieś świadectwo, kłamie lub mówi prawdę. Próbujemy sprostać tym wyzwaniom. Program naszego DKF-u stanowią filmy niekonwencjonalne, oryginalne lub niedostępne przeciętnemu widzowi. W ciągu 10-letniej działalności czarnkowskiego klubu zaprezentowano już 350 filmów, ułożonych w tematyczne lub autorskie cykle przedstawiające dorobek wielu ważnych twórców.
A wracając do jubileuszu! Z tej okazji zapraszamy na specjalny pokaz filmowy połączony z muzyczną ilustracją tego obrazu. Zarówno film, jaki i muzyka, stanowią niecodzienną propozycje dla miłośników sztuki filmowej i muzycznej. Uczestnicy zobaczą czarno - biały, niemy film z 1922 roku "Nosferatu - symfonia grozy" do którego "na żywo" muzykę zagra zespół Snowman z Poznania. To muzyczno - filmowe święto odbędzie się w sobotę 11 grudnia, o godzinie 18.00 w Czarnkowskim Domu Kultury. Bilet wstępu kosztuje 10 zł.
Serdecznie zapraszam na to artystyczne wydarzenie!
Paweł Zajda

Nosferatu - symfonia grozy to niemiecki film grozy z roku 1922 w reżyserii Friedricha Wilhelma Murnaua. Jest to jeden z najważniejszych filmów niemieckiego ekspresjonizmu i jeden z pierwszych horrorów w historii kina. Za kanwę filmu posłużyła nieco zmodyfikowana, ze względu na problemy z prawami autorskimi, fabuła Draculi Brama Stokera. Rolę tytułowego Nosferatu odtwarzał Max Schreck. W Niemczech jego nazwisko było synonimem zła. Florence Stoker, wdowa po Bramie Stokerze, wytoczyła Murnauowi proces o nielegalne wykorzystanie powieści jej męża. Proces ten wygrała, a Murnau musiał zapłacić odszkodowanie i zniszczyć wszystkie kopie filmu. Film jednak przetrwał, gdyż zachowało się kilka kopii, według różnych wersji pochodzące z nielegalnych źródeł, bądź z innych krajów, w których film był wyświetlany. Hrabia Orlok znany jako Nosferatu jest wampirem, który dla utrzymania życia musi odżywiać się ludzką krwią. Do jego zamku w Karpatach przybywa młody handlowiec. Nosferatu widzi miniaturkę pięknej Ellen, żony swego gościa. Urzeczony jej wizerunkiem opuszcza zamek i przypływa do miasta, gdzie żyje ta młoda piękność. Wraz z jego przybyciem w mieście wybucha epidemia dżumy. Ellen postanawia wybawić miasto od zarazy. Zwabia wampira i postanawia przetrzymać go do poranku. Świt zastaje Nosferatu sączącego krew swej ofiary, ale światło poranka pozbawia go życia. Okrutny wampir rozpływa się w powietrzu, a w tym samym momencie ustaje dżuma.
Dzieło Wilhelma Friedricha Murnaua wpisuje się w nurt niemieckiego ekspresjonizmu poprzez swą posępną tematykę. Legenda głosi, że grający Nosferatu Max Schreck osiągnął taką sugestywność, dlatego że sam był wampirem (historię tę wykorzystał zresztą później Elias Merhige w swoim filmie "Cień wampira").
"Komu się wydaje, że współczesna, momentami dość mocna i również gitarowa muzyka nie pasuje do filmu z początku XX w., ten powinien posłuchać improwizującego Snowmana. (...) potrafili z niezwykle wielkim wyczuciem "dopisać się" do klasycznego filmu, nadać mu współczesny kontekst".
Zespól wraz z "Nosferatu" wystąpił odtąd kilkukrotnie na zaproszenia festiwali z całej Polski, a podczas Festiwalu Scena - Poznań zorganizowanego przez Stowarzyszenie Na Rzecz Młodych Twórców V.I.T.R.I.O.L. (którego są współzałożycielami w 2003 r.), na scenie wraz z nimi pojawił się gościnnie Mikołaj Trzaska.

Snowman powstał pod koniec 2002 roku w Poznaniu. Mają za sobą około stu koncertów w kraju i w Niemczech, udział w różnorodnych festiwalach (Gdynia Summer Jazz Days, Malta Nowe Nurty, Globalbeat, Festiwal Rockowy w Węgorzewie), występowali również razem z brytyjskim Archive, amerykańskim Karate oraz francuskim składem Yanna Tiersena (twórca muzyki do "Amelii" i "Goodbye Lenin"). Świadczy to o ich szerokich horyzontach muzycznych i trudnym do zaszufladkowania stylu. Ich koncertom towarzyszą wizualizacje, które są integralną częścią występu. Są współzałożycielami poznańskiego Stowarzyszenia Na Rzecz Młodych Twórców V.I.T.R.I.O.L. Współpracują z Teatrem Usta Usta, dla którego skomponowali muzykę do spektaklu "Driver" (nagroda Ministra Kultury w konkursie na Polską Sztukę Współczesną) "Cadillac" (muzyka na żywo do spektaklu), "Ambasada", a także udźwiękowili spektakl telefoniczny "Alicja 0 700 188 188". Na zaproszenie DKF-u Akademickiego skomponowali muzykę do niemego filmu "Nosferatu: Symfonia grozy", którą zagrali podczas obchodów 25-ciolecia DKF-u. Skomponowali także muzykę do filmu "Prześwit" Julii Szubert oraz do etiud operatorskich Mariusza Suszka (student PWSFTviT w Łodzi).Są laureatami przeglądu zespołów niezależnych "Młode Wilki", organizowanego przez Klub Stodoła, Samorząd Studentów PW oraz Urząd Miasta Warszawa. 24 października ukazała się długo wyczekiwana płyta zespołu zatytułowana "Lazy". Album miał swoją premierę w "Trójkowym" studio im. Agnieszki Osieckiej, gdzie tego samego dnia zespół dał koncert transmitowany w radiu.