Wakacyjny wyjazd do Kotliny Kłodzkiej 2013

Tour de Kotlina! Taką nazwę przyjął tegoroczny wyjazd wakacyjny Rowerowej Sekcji Turystycznej z Czarnkowa, a wymyślona została dość przypadkowo podczas oglądania zmagań zawodowych kolarzy ścigających się we Francji. Czarnkowscy cykliści nie pokonywali tak spektakularnych odległości w zawrotnym tempie, ale teren, po którym podróżowali należał do równie atrakcyjnych i to pod wieloma względami.

Od ponad dekady tradycją czarnkowskiej grupy rowerowej jest letni wyjazd na dłuższą wyprawę. W ciągu minionych lat dotarli do najważniejszych i najciekawszych zakątków naszego kraju. Do tej pory pedałowali po Pomorzu, Mazurach, Dolnym Śląsku i Wielkopolsce. Zobaczyli wschód Polski i dużą część terenów górskich. Mają za sobą wielodniowe wycieczki, podczas których w różnych okolicznościach atmosferycznych, zdrowotnych i kondycyjnych przemierzali setki, a nawet tysiące kilometrów. Mając to na uwadze tegoroczny wyjazd nie był specjalnie wyjątkowy i wymagający, ale przysporzył nieco trudności i zmusił do wysiłku. Trwał zaledwie 7 dni, podczas których uczestnicy przejechali blisko 300 kilometrów, a należy zaznaczyć, że sporą część trasy stanowiły strome podjazdy, bowiem celem tegorocznej podróży była Kotlina Kłodzka wraz z otaczającymi ją Górami Bardzkimi, Złotymi, Bystrzyckimi, Stołowymi oraz Masywem Śnieżnika. Początek wyprawy wiązał się z pokonaniem drogi do Kłodzka pociągiem. Niestety ten przewoźnik nie ułatwia życia rowerzystom i trzeba sporo cierpliwości, żeby bez stresu i nerwów próbować przewieźć rower z bagażem nie zważając na absurdy i ograniczenia towarzyszące takiej podróży. Na szczęście letnia pogoda oraz atrakcje turystyczne Kotliny Kłodzkiej zatarły w pamięci niewygody drogi kolejowej i siedmioosobowa grupka czarnkowskich cyklistów już na swoich pojazdach mogła spokojnie rozpocząć pedałowanie. Ta część Polski to miejsce wyjątkowo bogate w zabytki architektoniczne, przepiękne górskie widoki, ciekawe miejsca i interesujące uzdrowiskowe miasta. Zatem trasa przejazdu została tak zaplanowana, żeby dotrzeć właśnie do najbardziej atrakcyjnych miejsc tego regionu. Kłodzko czarnkowskich turystów skusiło nie tylko polem namiotowy przy basenie, ale przede wszystkim swoją twierdzą i zabytkowym centrum. Kolejnego dnia trudności wspinaczki rowerem pod górę wynagrodził widok i odwiedziny monumentalnego Sanktuarium Matki Bożej Wambierzyckiej Królowej Rodzin i Patronki Ziemi Kłodzkiej oraz odpoczynek w gospodarstwie agroturystycznym w Radkowie. Dzień później 10 - kilometrowa wspinaczka "drogą stu zakrętów" zakończyła się pieszym wejściem na Szczeliniec Wielki. To najwyższe wzniesienie Gór Stołowych (919 m n.p.m.), na które prowadzi droga zbudowana z 682 kamiennych stopni. Płaski wierzchołek to ogromny labirynt powstały w naturalny sposób z oryginalnie uformowanych form skalnych. Nazwy nadane najciekawszym formom pochodzą od ich charakterystycznych kształtów. Na szczycie znajduje się kilka punktów widokowych, skąd przy dobrej widoczności można zobaczyć całą Ziemię Kłodzką, a także pasmo Sudetów wraz z Karkonoszami. Kolejne kilometry "drogi stu zakrętów", to wygodny zjazd w kierunku Kudowy Zdrój. Zanim jednak można było odpocząć w tym kurorcie, przyszedł czas na niedługą lecz bardzo mozolną i wymagającą wspinaczkę rowerami pod rezerwat "Błędne skały". Obejmuje on swoim zasięgiem zespół osobliwych form skalnych wytworzonych wskutek wietrzenia piaskowca. "Błędne skały" to labirynt szczelin i zaułków, niekiedy niezwykle wąskich, oddzielających bloki skalne kilkunastometrowej wysokości. Te bloki skalne tworzą trasę turystyczną o niepowtarzalnym uroku, którą zwiedzając często dosłownie przeciskamy się pomiędzy skałami wąskimi szczelinami. Zanim grupa opuściła Kudowę Zdrój zobaczyła jeszcze Kaplicę Czaszek oraz wyjątkowej urody Park Zdrojowy. Potem przez Duszniki, Polanicę i Bystrzycę Kłodzką dotarli do Międzygórza, by kolejnego dnia wspiąć się pieszą wędrówką na Śnieżnik. To najwyższy szczyt (1425 m. n.p.m.) polskich Sudetów Wschodnich. Za względu na znaczną różnicę wysokości pomiędzy Śnieżnikiem a okolicznymi szczytami wyrasta znacząco ponad otaczające krajobrazy. Opuszczając Międzygórze czarnkowska grupa zobaczyła malowniczy wodospad Wilczki, by potem skierować się stromym podjazdem przez Lądek Zdrój i Stronie Śląskie do Złotego Stoku. Tam obowiązkowa wizyta w kopalni złota, gdzie czeska przewodniczka po polsku opowiedziała historię tego miejsca i wydobywania złotego kruszcu. Ostatni etap wyjazdu wiódł do Kamieńca Ząbkowickiego, który wszystkich zaskoczył. I to bardzo pozytywnie! Po pierwsze ta mała miejscowość przygotowała dla turystów świetny punkt informacji turystycznej działający również w niedzielę z bardzo rzeczową i kompetentną obsługą. Po drugie nad miastem króluje, udostępniony do zwiedzania, potężny zamek, który z roku na rok pięknieje przybierając pierwotny kształt. Po trzecie dzięki życzliwości i dobrej woli pracowników ośrodka wypoczynkowo-rekreacyjnego "Tęcza" udało się znaleźć szybko nocleg w bardzo przyjemnym miejscu. Na koniec pozostała już tylko podróż powrotna pociągiem i kolejny wyjazd wakacyjny przeszedł do historii.
Paweł Zajda